پراکنده از فرزاد حسنی

مجموعه یادداشت ،داستان و نقادی( فیلم،تئاتر ،موسیقی و کتاب) پراکنده و گاه و بی گاه از"فرزاد حسنی" در محیط محترم وب

چهار پاره شعر برای مصریان

 

پاره اول

مشکل موزه ها نیست

که تفنگی با آدمی آویزان به آن،

به نگهبانی اش ایستاده ،

حتی فرعونیان ،

به تماشای موزه بعد از این ِما

خواهند نشست .

باید موزه ها را دوباره ساخت؛

با تابلوی دشنه های سلاخی!

با مجسمه بلوک های سیمانی!

با مومیایی چوب و سنگ !

و عکس های حماسی مان،

در هم آغوشی دشنه و بلوک و چوب و سنگ!

میدان تحریر تو شاهد باش !

موزه های نو برپا خواهد شد ،

اگر ...تنها اگر

جمعه روز وداع آخرین باشد ،

اگر ...تنها اگر

این پرتره سیاه نخوت،

با آخرین نقطه سفید تمام شود .

 

 

پاره دوم

پیام روشن است،

نوادگان بردگان

-همان خفتگان در میان دیوارهای اهرام -

فریادشان رسا شده ،

در جستجوی نورند

این بار از آسمان

نه در تاریک اهرام !

 

 

پاره سوم

بایدت رستاخیز در لحظه اکنون....

بشکن این قاب مومیایی را ....

ای فرعون !

تو !

شاهد باش

این شور را ،

این شکوفایی را،

این دریدن ظلمت را ،

این نور را .....

 

 

 

پاره چهارم

بعد از این

شیفته اهرامت باشیم

یا مردمانت ؟!!