پراکنده از فرزاد حسنی

مجموعه یادداشت ،داستان و نقادی( فیلم،تئاتر ،موسیقی و کتاب) پراکنده و گاه و بی گاه از"فرزاد حسنی" در محیط محترم وب

کوتاه سخن از سیمین و بلوک هایی که بر سر دوران طلایی ادبیات نهادیم
ساعت ۱:٤٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۱ اسفند ۱۳٩٠  

 کوتاه سخن از سیمین و بلوک هایی که بر سر دوران طلایی ادبیات نهادیم

من در آستانه در خانه جدید سیمین دانشور -بر مزار سیمین

 

امروز به خانه سیمین رفته بودم .نشانی جدید سیمین بانوی ادبیات و رمان و داستان این است ،یادداشت کنید تا بعد از این اگر خواستید سری به او بزنید نشانی اش را از قبل داشته باشید :« آرامگاه بهشت زهرا- قطعه هنرمندان(88)-ردیف 150 –قطعه 31»

حالا و از اکنون سیمین در این خانه از شما پذیرایی می کند و برایتان اگر بخواهید از او کمی و تکه ای از سووشون را می خواند یا ساربان سرگردان و یا از مقالاتش .

دکتر سیمین دانشور اولین زن داستان نویس به معنی واقعی امروز به دیار ابدی شتافت و مشایعت کنندگان اندکش تا در خانه جدید و البته ابدی اش راهنماییش کردند .

به گمانم حق سیمین بیش از اینها بود و باید مراسم خداحافظی و مشایعت باشکوه تری برگزار می شد، اما خوب جمع چند ده نفری کوچکی که امروز در بهشت زهرا و قطعه هنرمندان گرد هم امده بودیم سعی کردیم نماینده های همه دوستداران ادبیات باشیم در این محفل .

اما صحبتهای من بر سر مزار سیمین چنین بود :

«سیمین فرزند نداشت، اما چه باک که  ما همه فرزندان سیمین هستیم، به حرمت قلم و او مادر ما بود در این زمانه ،مادر ِ ادبیات و داستان و اکنون که پای به خانه ابدی می گذارد ،اکنون که بهشت برین در انتظار اوست ،شایسته است این رفتن را ،این جابه جایی و اسباب کشی بانوی ادبیات را به خانه ابدی  و این همراهی کردنش را با دست زدن و تشویق انجام دهیم . از همه می خواهم به حرمت سیمین بانو و نوشتن این سفر آخر ادبی او را با دست زدن همراهی کنند.سیمین دیگر به جمع زمینیان بر نمی گردد . سیمین آسمانی شد .»

(صدای دست زدن ممتد حاضرین )

بعد از تلقین و مراسم متعارف تشییع و گذاشتن سیمین در مزارش ،نوبت به گذاشتن بلوک های سیمانی رسید . فرامرز امینی رفته بود بالای بلوک ها برای فیلمبرداری ،کارگری که توی مزار بود بلوک می خواست و من هی یکی یکی از زیر پای فرامرز یلوک ها را می کشیدم و می دادم به او و آرام آرام چهره سیمین زیر بلوک ها پنهان می شد ،حس کردم با گذاشتن این بلوک ها ،دیواری سیمانی کشیدیم بر بخشی از تاریخ ادبیات ایران که اکنون به تلخی باید از آن به گذشته یاد کنیم ،سیمین ادبیات زیر این بلوک های سیمانی به دوران تاریخی و طلایی ادبیات ایران پیوست و تا ما تکرار کنیم آن دوران را بسی رنج باید و بسی زحمت و مرارت و نیاز است به خروارها معرفت !

و در باره سیمین خواستم بنویسم که دیگر همه می دانید از او ...روحش شاد و یادش ماندگار

 

آمده ها برای بدرقه سیمین در تالار رودکی :

جواد مجابی، منیژه محامدی، احمد میراحسان، مسعود جعفری، فرخنده حاجی‌زاده، صدیق تعریف، احسان نراقی، سیمین بهبهانی، ابوالحسن تهامی، لیلی گلستان، حبیب‌الله پیمان، فرید مرادی، سهیل محمودی، داریوش شایگان، غلامحسین سالمی، ناهید توسلی، مصطفی رحماندوست، محمود معتقدی، عظیم زرین‌کوب، نعمت احمدی، محمد دهقانی، هرمز همایون‌پور، احمد مسجدجامعی، بزرگمهر رفیعا، محمد سریر، حسین سناپور، محمد قاسم‌زاده، حسن اصغری، کامبیز درمبخش و بهمن فرمان‌آرا بودند.

 

آمده ها برای بدرقه سیمین در خانه ابدی :

دکتر غلامرضا امامی ، محمد متوسلانی ، علی دهباشی و....