پراکنده از فرزاد حسنی

مجموعه یادداشت ،داستان و نقادی( فیلم،تئاتر ،موسیقی و کتاب) پراکنده و گاه و بی گاه از"فرزاد حسنی" در محیط محترم وب

قاصد یار
ساعت ۳:٠٦ ‎ق.ظ روز جمعه ٢۸ شهریور ۱۳٩۳  

بخشی از شعر بلند حضرت شهریار سرده شده در فراق همسر :

«ســـن یاریمین قاصدی سـن
ایلش ســنه چــــای دئمیشم
خـــیالینی گــــوندریب دیــــر
بسکی من آخ ، وای دئمیشم
آخ گئجه لَـــر یاتمـــــامیشام
مــن سنه لای ، لای دئمیشم
ســـن یاتالــی ، مـن گوزومه
اولـــدوزلاری ســـای دئمیشم
هــر کـــس سنه اولدوز دییه
اوزوم ســــــــــنه آی دئمیشم»

 

ترجمه:

تو قاصد یارم هستی

بشین گفتم برات چای بیاورند

بس که آه و ناله کرده ام

خیالش را سمت من روانه کرده 

چه شب های بسیاری که نخوابیدم

من برای تو لالایی می خواندم 

تو در خواب ناز بودی و من با جشمان باز

تا سحر ستاره ها را می شمردم

هر کس به تو "ستاره" گفته باشد

من همیشه "ماه" صدایت کرده ام





کلمات کلیدی: